Badania wytrzymałości

  • Wytrzymałość na rozciąganie

    Badanie wykonujemy wg normy PN-EN ISO 10319.

    Z dostarczonej próbki wyrobu wycinamy po 5 próbek do badań wytrzymałości w kierunku wzdłużnym oraz 5 w kierunku poprzecznym. Próbki mają kształt kwadratu o boku 200 mm. Każdą z próbek umieszczamy w maszynie wytrzymałościowej, której rozstaw szczęk ustawiamy na 100 ± 3 mm. Ustawiamy wartość wstępnego naprężenia próbki na 1% oczekiwanej wytrzymałości na rozciąganie. Próbki rozciągamy w maszynie do zerwania. Rejestrujemy maksymalne obciążenie oraz wydłużenie względne przy maksimum. rejestrujemy również siłę rozciągającą przy zadanych wydłużeniach. Badanie powtarzamy dla wszystkich 5 próbek w obu kierunkach roboczych. Wynik badania stanowi średnia z 5 oznaczeń.

  • Przebicie statyczne CBR

    Badanie wykonujemy wg normy PN-EN ISO 12236.

    Z dostarczonej partii wyrobu wycinamy 5 kwadratowych próbek o boku 250 mm. Próbkę umieszczamy między pierścieniami urządzenia zaciskowego. Na próbkę opuszczamy trzpień o średnicy 50 mm i kontynuujemy przemieszczanie trzpienia ze stałą prędkością, do momentu przebicia próbki. Rejestrujemy siłę przebicia, przemieszczenie przy przebiciu oraz wykres siły w funkcji przemieszczenia. Wynik badania stanowi średnia z 5 oznaczeń.

  • Przebicie dynamiczne

    Badanie wykonujemy wg normy PN-EN ISO 13433

    Z dostarczonej partii wyrobu wycinamy 5 kwadratowych próbek o boku 250 mm. Próbkę umieszczamy między pierścieniami urządzenia zaciskowego. Na próbkę opuszczamy swobodnie znormalizowany stożek o masie 1 kg, który przebija wyrób. Natychmiast po przebiciu wyjmujemy stożek badawczy i zastępujemy go wyskalowanym stożkiem pomiarowym, umożliwiającym odczytanie średnicy otworu w próbce. Wynik badania stanowi średnia średnica otworu, obliczona z 5 prób, podana w milimetrach.

  • Wytrzymałość na oddzieranie
    geotekstyliów w geosytetycznej
    barierze iłowej

    Badanie wykonujemy wg normy ASTM D6496

    Z reprezentatywnej i nieuszkodzonej części badanego materiału, wycinamy minimum 5 próbek o wymiarach 100 x 200 mm, równolegle do kierunku produkcji. Na odcinku 50 mm ręcznie oddzielamy od siebie geotekstylia, usuwając bentonit. Rozstaw szczęk maszyny wytrzymałościowej ustawiamy na 50 mm. Próbkę umieszczamy w szczękach maszyny w taki sposób, że dolny składnik geotekstylny zostaje zaciśnięty w dolnej szczęce a górny składnik w górnej. Następnie uruchamiamy maszynę i oddzieramy składniki geotekstylne z prędkością 300 mm/min, do osiągnięcia całkowitego rozstawu szczęk 250 mm. Rejestrujemy na bieżąco siłę potrzebną do rozdzielenia połączonych geotekstyliów. Wynik oznaczenia stanowi średnia siła oddzierająca z przedziału 50-250 mm a wynik badania stanowi średnia z 5 oznaczeń.